Paramparça;
Ben hep rüzgara kapılıyordum.
Ne fırtına, ne kasırga,
nede sonbaharda solmuş
bir yaprak gibi uçuyordum.
İçimde sıcak bir yaz gibiyim,

Dışımda ağlayan bir nehir gibi gözlerim
Düştüğüm yollarda nasır olan ayaklarım
Oturduğum sofralarda katıksız bir ekmek
İkram edilen yayık ayran gibiyim.
Çalkalanan kendi dünyamda.

Sevmeyi öğren dediler,
nereden bilebilirdim ki sevince
şelalelerden düşen sular gibi
paramparça ruhum olacağını

Yaşama bağlanmaya çalış dediler
Yaşama tutundukça
Nereden bilebilirdim ki!
Tutunduğm dalları dost sanıp,
yere düşüp paramparça olacağımı.

En sevdiklerine sarıl dediler.
Nereden bilebilirdim ki
Sarıldıkça boğazımı sıkan
Yılanların beni boğduğunu.

Sonra…
Baktım ki…
Yalnızlığın huzur,
Yalnızlığın güç
Yalnızlığın onları
Korkuttuğu bir bilinmezlik olduğunu
Anlamak için geç kaldığımı.
Ömürden gidene üzülmüyorum artık.
Kalan ömürle sevmesini bileni
Hoş sohbete gülümseyişleri katanı
Farkettim.

Söz Yazarı Umit Bayır
31 Ağustos 2019 – 21:15.

Paramparça;
Ben hep rüzgara kapılıyordum.
Ne fırtına, ne kasırga,
nede sonbaharda solmuş
bir yaprak gibi uçuyordum.
İçimde sıcak bir yaz gibiyim,

Dışımda ağlayan bir nehir gibi gözlerim
Düştüğüm yollarda nasır olan ayaklarım
Oturduğum sofralarda katıksız bir ekmek
İkram edilen yayık ayran gibiyim.
Çalkalanan kendi dünyamda.

Sevmeyi öğren dediler,
nereden bilebilirdim ki sevince
şelalelerden düşen sular gibi
paramparça ruhum olacağını

Yaşama bağlanmaya çalış dediler
Yaşama tutundukça
Nereden bilebilirdim ki!
Tutunduğm dalları dost sanıp,
yere düşüp paramparça olacağımı.

En sevdiklerine sarıl dediler.
Nereden bilebilirdim ki
Sarıldıkça boğazımı sıkan
Yılanların beni boğduğunu.

Sonra…
Baktım ki…
Yalnızlığın huzur,
Yalnızlığın güç
Yalnızlığın onları
Korkuttuğu bir bilinmezlik olduğunu
Anlamak için geç kaldığımı.
Ömürden gidene üzülmüyorum artık.
Kalan ömürle sevmesini bileni
Hoş sohbete gülümseyişleri katanı
Farkettim.