İşte Benim Hayatım Şiir; İki baharın arkasından yaşadığım hep bir sonbahar
Yaşlandık ulu bir çınar gibi yalnızlığa çıkan yolculukta
Verdik hayatımızda sahip olduğumuz maddeleri
Kalmadı verecek cepte bir şey
Artıkları sadece gönülde paramparça içinden seçip beğenene,
Sevgiye hasret, yaşama kapanan kapılar ardında

Her gönülde sevilmek var.
İtiraf edemediğim kendime.
Çünkü yaşlı ulu çınar gibi yükseldikçe göklere
Sadece yaşanan büyük hayat tecrübeleri katıksız
Darbeleri acısını hissettiğimizle kaldı.
Hep ıssız akşamlarda kendime ayırdığım

Yüreğimde sızısını taşıdığım bir meyveme hasret
Kimi zaman onunla hayata yanımdaymış gibi sarıldım.
Ama bu bana yetmiyor olmayan bir hayale sarılmak
Dokunmak, hissetmek, nefesini ve kokusunu solumak gibi değildi.
O uzaklarda benden tam yedi buçuk yıl uzaklarda yaşarken

Yok sayamadığım bir dünyasını sadece özlemle kalbimde taşıyorum
İnsanlardan uzak yaşadığım küçük dünyama sarıldım.
Gönül bu istediği oldu sevgiyi duyguyu,
 Aşk yalan sevmeyi bilmeyen maddeye tapanlara ait olan.
Geceyi karanlık yapan insanın bulamadıklarıdır.

Işığı yakan sana ait olmasını istediğin onun bakışları.
Sana nefes olabilecek iki kelam sohbeti,
Ama hiç bulamayacağım bir duygu benim.
Belki bir gün diyerek, ağır ağır adımlarla,
Dolu dizgin yaşadığım tecrübelerin bende yarattığı eserin

Farkına varabilecekler mi diye düşüncelerle yaşayarak
Gözlerimi ağır ağır uykuya teslim edip,
Güneşin ilk ışıklarında yeni güne başlarım her gün..

16 Kasım 2013 Saat:00:18
Söz Yazarı Ümit Bayır
İşte Benim Hayatım Şiir – Bilecik Dostları Haber