İskelesiz Yelkenli Şiir;
Zamandan demir aldım
Fırtınalı denizlerin
Kasırgalara kapılmış
Yelkenlide tek yolcu ben
Dümeni kaptansız


Oturdum sancağına çöktüm.
Yoktur bu yolculuğun iskelesi
Yaktım yarım kalan
Gözyaşımla ıslanmış
Sigaramın ucunu


Ufkuna ulaşmayı bıraktım.
Hicranlı hayatımın son matemi
Gidenin dönmediği
Derin bir uyku belki
Sigaranın dumanı bile
Yok olup kaybolur.


Düşüme giren sevdalara son şiir
Simsiyah perde inecek
Gök gürleyip şimşek çaksa bile
Işığı olmayan bir yolculuğa çıktım.
Ufkuna ulaşmaya bile veda ettim


Beklediğim limanda
Geçen zamanlarda
Umut vardı.
Martıların çığlığı ile
Çıktım düşlerden.
Yüreğimde ki ateşin
Yaktığı kadar
Yakmadı
Dudaklarımda yapışmış
Sigaramın ateşi bile.

Söz Yazarı Umit Bayır
06 Ekim 2019 – 22:03
İskelesiz Yelkenli Şiir – Bilecik Dostları Haber