Hayatın Kıyısından
Bir final başladı
İsmi doğan biz, siz, onlar.
Önce annemizin sıcak kollarında
Yavaş yavaş büyümeye başladık.
Bir baktık anne kucağından farklı yerler var.
İlk adımları emekleyerek,
Yeni dünyayı keşfe çıktık.
Büyüdük iki ayak üstünde,
Şehri park bahanesiyle keşfetmeye başladık.
Hep büyümeyi güzel sandık
Büyüdükçe temiz saflığımızdan.
Ayrılmaya başladık.
Genç olduğumuzu farkettik
İçimizdeki sevgi ve aşk kıvılcımları koptu
Her yeni meydan okuyuşumuzda
Bizden büyürken biriken
Güzellikler birer birer eksilmeye başladı
Kalabalıklaştıkça yalnızlaştık.
Sonra keşke dedik
Küçük ve temiz kalabilseydik
Diye düşüncelere daldık.
İnanmıyorum bir yeni yaşam daha
Hayatımıza bir üye katıldı.
Çünkü dünya evinde yaşama adım atmıştık
Sonra kendimizi ertelemeye başladık.
Minik ellerin geleceği için.
Büyük büyük tecrübeler doldurduk
Oturup anlatacak masallarımız oldu.
Bir köşede olup biteni izlemeye koyulduk.
Farkedilip var olduğumuzu hissettikçe
Neşemizi bulduk.
Ama kıymetimiz kaybedilince
Anlaşılacaktı
Kayboluşumuzu beklemeye koyulduk.
Ama hep….
Hayatın kıyısından bakmaya devam ettik.

Söz Yazarı Ümit Bayır
Hayatın Kıyısından – Bilecik Dostları Haber
4 Haziran 2017 – 01:33