Hayat İzleri
Sen hiç kalbinin atışlarını dinledin mi?
Her atışında sen diyen sesi hissettin mi?
Sonra gözlerin uzaklara dalıp
Geride kalan anılara dönüp bir baktın mı?
Sonra yaşadığın güzel günleri hatırladın mı?
Derin bir hüzün çekip düşüncelere daldın mı?

Şimdi saat 04:41 Bilecik ilinin sessiz sokaklarındayım.
Sadece adımlarım ve uzaktan gelen araç sesleriyle irkiliyorum.
Yüreğim sıcak soğuk bir sevda kalmış anılarıyla.
Onların acısı ve tatlısıyla buruk gönlüm.
Sessiz bir gece boşluğunda ilerliyorum her adımı.

Gecelere kayboldum yine sensiz ve uykusuz
Gökyüzü kapalı ve yıldızlar kaybolmuş.
Esiyor ince bir rüzgar üstümde parka yine soğuk hava
Ama içimi bir ateş yakıyor tüm benliğimi.
Sanki gölgemden ürperiyorum an bir an..
Dönüp bakıyorum ardıma nedir diye sessizliği bölen.
Bir pet şişenin rüzgardan yuvarlanışını seyrediyorum.
Umarsızca yoluma devam ediyorum.
Ama sensizim bitmeyen gecelerimin
Uykularımı bölen bir amansız hatırası oldun.
Özledim mi bilmiyorum.
Ama bir şey var ki yaşanmış büyük bir geçmiş.
Silsen silinmiyor, atsan atılmıyor, unutsan unutulmuyor
Karda kalan ayak izlerim gibi.
Güneş çıktığında eriyip yok olmayan…

HAYAT İZLERİ bunlar…

Söz Yazarı Ümit Bayır
Hayat İzleri
28 Kasım 2017 – 04:58

Sen hiç kalbinin atışlarını dinledin mi?
Her atışında sen diyen sesi hissettin mi?
Sonra gözlerin uzaklara dalıp
Geride kalan anılara dönüp bir baktın mı?
Sonra yaşadığın güzel günleri hatırladın mı?
Derin bir hüzün çekip düşüncelere daldın mı?

Şimdi saat 04:41 Bilecik ilinin sessiz sokaklarındayım.
Sadece adımlarım ve uzaktan gelen araç sesleriyle irkiliyorum.
Yüreğim sıcak soğuk bir sevda kalmış anılarıyla.
Onların acısı ve tatlısıyla buruk gönlüm.
Sessiz bir gece boşluğunda ilerliyorum her adımı.

Gecelere kayboldum yine sensiz ve uykusuz
Gökyüzü kapalı ve yıldızlar kaybolmuş.
Esiyor ince bir rüzgar üstümde parka yine soğuk hava
Ama içimi bir ateş yakıyor tüm benliğimi.
Sanki gölgemden ürperiyorum an bir an..
Dönüp bakıyorum ardıma nedir diye sessizliği bölen.
Bir pet şişenin rüzgardan yuvarlanışını seyrediyorum.
Umarsızca yoluma devam ediyorum.
Ama sensizim bitmeyen gecelerimin
Uykularımı bölen bir amansız hatırası oldun.
Özledim mi bilmiyorum.
Ama bir şey var ki yaşanmış büyük bir geçmiş.
Silsen silinmiyor, atsan atılmıyor, unutsan unutulmuyor
Karda kalan ayak izlerim gibi.
Güneş çıktığında eriyip yok olmayan…